De files zijn weer langer dan ooit, dus kies ik er de laatste dagen voor om m’n vroege ochtenden in de trein door te brengen. Het blijft me verbazen hoe veel je kan doen in zo’n dik uur stilte: schrijven, denken en … lezen. (*update: vooral met de aanhoudende vertragingen, sic*)

Na de dagelijkse portie kranten, ben ik nu ‘wikinomics‘ aan het lezen. Over de kracht van crowdsourcing, open samenwerking op grote schaal: innoverend en inspirerend.

Enkele maanden terug lag ‘what would google do?’ (Jeff Jarvis) op m’n leestafel. Momenteel zijn ‘crowdsourcing’ (jeff Howe) en ‘here comes everybody’ (Clay Shirky) onderweg met de Amazon-karavaan. (*1 maand levertijd, come on?*) Je kan je vragen stellen bij het snel groeiend aanbod crowdsourcingboeken en presentaties (vooral vanuit de vs en uk), maar ik lees ze gretig én met smaak. Met de komst van Victor and Spoils zien we zelfs een bureau dat zich volledig zal toeleggen op crowdsourcing (zelfs hun logo hebben ze zo opgezet), benieuwd hoe dat zal evolueren.

Tapscott & Williams, Jarvis, Howe, Shirky … focussen terecht op de mogelijkheden van online collaboration, en illustreren dit met tot de verbeelding sprekende cases: bvb. goldcorp, mystarbucksidea, dell ideastorm, lego, threadless, …  (*we komen overal dezelfde cases tegen, maar ze zijn straf*)

De kracht van interactiviteit en dialoog in de publieke sector intrigeren me al een tijd. Dialoog en samenwerking als inspiratie en antwoord. Hoe kan dit online vertaald worden in bestuur, politiek en/of overheidscommunicatie?

Obama ondertekende op z’n eerste dag als potus, een memorandum voor een open en transparante regering. Een expliciete oproep en commitment tot openheid en online interactiviteit. Herman Konings benoemt in zijn nieuwe boek (Latte Macchiato), het ‘neopolitieke’ (*ahum*) engagement van jongeren nog als de ware kracht van sociale netwerken.

At first sight, it’s ‘a match made in heaven’: het publiek is er (de cijfers wijzigen dagelijks, maar ze zijn er: 67% vd Belgen zit dagelijks online, vanaf 2010 spenderen we meer vrije tijd online dan achter een televisietoestel, …),  online is een perfect medium (verhalend / emotie, archiverend, …) en online collaboration is een antwoord voor de uitdaging van het ‘nieuwe engagement’ (ik zet me in wanneer en waar ik wil en kan, en op de domeinen waar ik goed in ben of zelf een meerwaarde uit haal).

Hoewel voor dit laatste punt wil ik het authentieke, gezellig brainstormen rond de tafel, wild geschrijf op een whiteboard en sloten koffie niet afschrijven. (*nog een beetje romantiek, graag*) Maar vandaag heeft samenwerking ook andere gezichten: mondiaal, verschilende tijdszones, … Het ene hoeft het andere niet uit te sluiten.

Ik hoop dat deze evoluties ook de publieke sector van de toekomst kleuren. Maar het zal niet evident zijn. Ik heb de ervaring dat online communicatie en interactiviteit in een brede politiek context hard werken en zwoegen is. Hoewel het verhaal van Konings …
Het Nederlands bureau The Crowds bewijst alvast dat het kan. Ze hebben de mogelijkheden met beide handen gegrepen, en hebben met wijbouweneenwijk.nl een inspirerend project uitgewerkt.

In volle cop15-context vraag ik me af of we daar geen kans missen? Kunnen we al die knappe online climate-initiatieven niet bundelen en synchroniseren. Vandaag moeten we daar toch een ongeziene impact mee kunnen creëren, niet?

thankyoucomeagain.