Zelf mag ik zeker niet klagen, maar algemeen genomen moeten we zeggen dat het jaar -editie 2015- absoluut geen prijsbeest was: Charlie, Volkswagen, Vluchtelingen, Bataclan, … to name a few. De jaaroverzichten kleurden grauw en grijs. Gruwelijke beelden in overvloed. Nieuwjaar, dat is dus ook reikhalzend uitkijken naar een twee duizend zes tien vol fijne beelden.
En mijn traditionele eindejaars-leesmarathon aan trendrapporten stelt me eigenlijk gerust. Everything’s gonna be alright. Dat denk ik echt. Vorig jaar schreef ik een grijze enerzijds-anderzijds conclusie: elke trend had een evenwaardige tegenstroom. Met versplinterde gedachten en mogelijkheden tot gevolg. Vandaag lees ik bovenal een positieve rode draad doorheen die +31 trendrapporten. Als in een moment van synthese, waarin enerzijds-anderzijds uitgroeit naar een echte best-of-both-worlds. Ja! Goodlife! Regenboog! Feest! Win!

“The way I see it, if you want the rainbow, you gotta put up with the rain.” says Dolly Parton

Neen, ik ben niet beneveld door Bob of Dolly. En ik weet dat vele trendrapporten gebaseerd zijn op mijmeringen, dromen en gissingen. Maar als je met de juiste bril kijkt, zie je dat we echt de goede kant op gaan. Toch?

Form Follows User
De technologische trendberichten krijgen een ander insteek. Terwijl eerder vele ontwikkelingen ‘onze levens zouden veranderen’. En ondertussen ook daadwerkelijk hebben veranderd. Zie ik vandaag vooral evoluties die zich terugplooien op de gebruikers. Form follows user, minder schreeuwerig en intrusief. Het feit dat de Apple watch geen instant succes werd, als teken aan de wand.

Maar ook de strijd voor de homescreen, die -een beetje- is gaan liggen. Niet alle nieuwe apps zijn er nog op gebrand om top-of-thumb te worden. Ja, we spenderen elke dag belachelijk veel uren op onze smartphones. Maar wel slechts in een handvol apps. Dus in plaats van te gaan concurreren voor dat laatste vlakje schermruimte, zien we nieuwe successen die gericht zijn op een slimme integratie binnen bestaande omgevingen, cfr. Google Now-on-tap. Of services die worden ‘atomized’ tot kleine intelligente notificaties binnen de populaire messaging apps. En al helemaal interessant wordt het, als we dat simpel en zelf kunnen manipuleren. Fun and functional, cfr. Slackbot.

En toch een keerzijde, het einde van de vertical movie syndrom … Facebook en Snapchat hebben er voor gezorgd dat rechtopstaand filmen met je smartphone ‘okay’ is. Omdat de users dat willen en doen. Tja, dat zorgt dan weer voor beelden waar ik niet blij van word.

Wij zijn het web
Social media as such, heeft weinig tot geen plaats meer in de trendvoorspellingen. Dat is allemaal uitgepuurd, ingeburgerd en wel. Meer nog, we kennen én gebruiken het. En niet altijd volgens de oorspronkelijke idee. We doen er gewoon ons ding mee.

En dan wordt het terug interessant. Bij voorbeeld mama’s die elkaar in lokale Facebook-groepen opzoeken én helpen. Geen oppervlakkige chitchat, maar concreet. Door tips, trucs, binnenwegen en kleertjes uit te wisselen. Mama’s voor mama’s, een in-snelheid-onklopbaar parallel kanaal voor specifieke informatie en winwin-handel.
Of de politicus die onterecht en ongepast fulmineert tegen een log en anoniem overheidsapparaat. Die kan nu op een antwoord rekenen, snel en gevat. En met goedkeurend knikjes en likes van de publieke opinie erbovenop. Transparante sociale media dwingen een elementaire beleefdheid af, Meneer VanRooy. Zelfs tegen reuzen.
En in de hoogste terreurdreiging, leer je de ware volksaard kennen. Als gehoorzaam antwoord op de Politie-vraag naar social media-discretie over de controles en huiszoekingen in Molenbeek, zagen we Twitter overspoeld worden door een zwerm katten met de hashtag #brusselslockdown. Belgisch surrealisme ten top.

Net zoals de strategieën en verdienmodellen rond social media, is ook ons gebruik ervan, helemaal volwassen. Wij zijn het web. Het is van ons.

Geen digitale en disruptieve doemverhalen meer
De frisse ondernemersverhalen blijven niet langer het alleenrecht van de jonge wolven. We hebben goed naar San Francisco en andere ondernemende broeihaarden gekeken. Vanop een afstand of op plaatsbezoek, in het kielzog van Steven Van Belleghem en Peter Hinssen.
Oude en nieuwe vormen van ondernemen zoeken elkaar op. Versterken en versnellen elkaar. Icoonbedrijven als KBC en Telenet zijn met Idealabs en StartIt genereuze gastheren voor innovatieve denkers en doeners. Frisse overheidsgiganten als VDAB en Vrt starten met Vick en Vrt StartUp ambitieuze en eigen vernieuwingsvehikels. Nog dichterbij, zie ik LRM met Corda Campus letterlijk plaats maken voor een nieuw ondernemen in Limburg. Kortom, er gebeuren mooie dingen. Allemaal zoekend, maar zonder angst voor die verandering. Wel integendeel.

Het gaat niet om de verandering of de technologie, de trends draaien om ons.
En we vinden er onze weg in. Everything’s gonna be alright.

Elke Decemberdag in 2015 stuurde ik een #trendsfor16-tweet de wereld in. 31 dagen op een rij een link naar een trendrapport: van de grote omvattende tot de kleinere niches. Klik hier voor de tweets.