Hup. Tijd voor een nieuw jaar: 2012. Mooie dingen kunnen doen en beleven in het vorige, met volle goesting voor het volgende.

Sinds jaar en dag betekent deze periode voor mij/ons ook een periode van eindejaarskaartjes schrijven. En ik kijk daar naar uit.
Niet digitaal. Geen fijne animatie. Niet via Hallmark. Zelfs geen eerlijke kaart van Oxfam. Maar een homemade oldschool print. De hele rimram: bedenken, ontwerpen, drukken, benieuwd zijn naar het resultaat, een persoonlijke kribbel (liefst met vulpen), enveloppe likken en via de postzak in uw brievenbus. Vandaag is dat een kleintje, door de (templates van) talrijke digitale printboeren, maar mijn eerste kaarten werden door een offset-drukpers gehaald. Ha. De geur van vers papier en drukinkt alleen al.

Als ik er zo bij nadenk, was Stijn B, net geen 10 jaar geleden hiervoor de inspirator van dienst. Ik leerde hem kennen in een politieke omgeving, waar het koesteren en bewust onderhouden van je relaties, eerder regel dan uitzondering is. Zeker in aanloop van campagnes en verkiezingen ;-)
De hoeveelheid creativiteit en gedrevenheid die hij, en anderen, in zo’n kleine attentie stak, boeide en inspireerde me. Meer nog. “Eigenlijk is dat ook wel iets voor mij”, bedacht ik me. Vormgeving, eindejaar, een snuifje traditie. Niet veel later begon ik zelf met een eerste ‘editie’ van mijn persoonlijke nieuwjaarskaart. Allez, onze persoonlijke nieuwjaarskaart. Hoewel ik er ook wel een aantal in min-of-meer professionele context verstuur, heb ik altijd persoonlijke kaartjes gemaakt, eerste samen met Evi. Nu met het hele gezin. Ik moet immers geen campagne voeren. Gewoon een persoonlijk iets. ‘Even zwaaien.’

Een keer per jaar, eens door je adresboek wandelen. Even blijven stilstaan bij mensen die je al lang niet meer hebt gezien. Een flard aan herinnering oproepen. Vrienden en contacten verspreid over het hele land en verder. Sommigen uit vorige levens, andere die ik graag dagelijks zie en hoor. Een fijn moment, zo eens stilstaan bij de mensen rondom je. En achteraf is het soms al even mooi: dat onverwacht mailtje of die fijne sms. Zo’n kaart is natuurlijk ook een uitnodiging of alleszins uitnodigend. Nog eens, van die nieuwjaarskaarten … Ik doet dat graag.

Tot mijn eigen spijt, heb ik het thans dit jaar wat laten hangen. Let wel, ik heb er moeite in gestoken, ze zijn voor de feestdagen in de bussen en beland, en eigenlijk … vind ik het zelf best wel een mooi resultaat. Mààr ik heb gerecycleerd. Shame on me. Van mezelf weliswaar, maar toch. Ik heb het idee van 2011 opnieuw gebruikt. Een smet op m’n collectie. ;-) Volgend jaar beter. Beloofd.viagra no rx required