We komen uit een tijdperk van de have’s en de have not’s, maar vandaag is informatie overal en altijd beschikbaar. Alzeker voor iedereen met een internetconnectie, maar evenzeer door de gedemocratiseerde media met ontelbare gespecialiseerde magazines en televisiezenders. Alles wat je wil weten is wel ergens te vinden.

Daartegenover staat dat informatie opgaat in de veelheid. In het bos van communicatie wordt het vandaag moeilijk om informatie met effect uit te sturen. De informatieprikkels bereiken ons overal, maar weinigen prikken echt. De vloedgolf wordt soms zelfs als storend ervaren. We zien een interessante tegenbeweging van escapisme ontstaan: de Johns phone en de Topless meetings bestaan al enkele jaren. ‘In airplanemodus gaan’, is bij jongeren vandaag een synoniem voor er even tussenuit. In de Post Ranch Inn of de lake Placid Lodge betalen gasten veel geld om al hun devices aan het onthaal in een kluis te mogen achterlaten. Geen televisie, geen internet. Check-In-to-check-out, zoals trendman Herman Konings het brengt. De Britse warenhuisketen Selfridges roept in deze periode (januari -februari) het No-Noise concept in het leven. In de koopjesperiode dus. Alles moet rustiger, en daar moeten ook de merken die in deze winkels liggen aan meewerken.

In diezelfde geest zien we zelfs nieuwe services, als kukoo.com die je helpt om minder frequent e-mails te ontvangen. Of meer mainstream, kan je ook de digitale luxe zien om reclameblokken door te spoelen. De muziekstreamservice Spotify.com maakt er zelfs een wezenlijk verdienmodel van, consumenten laten betalen om (commerciële) informatie niet te ontvangen. Diegene die kunnen en willen betalen krijgen beheersbare, gerichte en relevante informatie. Those who don’t, stay in the tsunami.

Tekens aan de wand die weerom aangeven dat we erg bewust moeten omgaan met het uitsturen van informatie, en al evenzeer bewust moeten zijn van de filters die het publiek inschakelt om met de veelheid aan informatie om te gaan. Once again, less is more.