Fienelot schrijft. En ze doet dat goed. Het leerpad van haar eerste studiejaar was ronduit verbazend. Vandaag pent mevrouw haar eerste zinnen neer, en des avonds kruipt ze al eens in de zetel met een dik boek Jip en Janneke. Super, vind ik dat.

Mijn dochter schrijft. En ik vind dat fijn. Niet alleen omwille van die overweldigende oudertrots, ook een ander zwak speelt hier mee. Men zwak voor pen en papier. Ja, ik beken. Ik herken blind het papierverschil tussen een notaboekje van rhodia, moleskine of postalco. En men 30ste verjaardag, waarop men ouders me een Montblanc Meisterstuck cadeau deden, zal ik nooit-of-te-nimmer vergeten. En zij al evenmin mijn extatische reactie. Zelfs die marineblauwe Parker Jotter voor m’n eerste communie, of die wijnrode Waterman voor m’n 12de zijn stevig weggeschreven in men geheugen.

Wars van de doemscenario’s, die zeggen dat onze kinderen geen handschrift meer zullen ontwikkelen, door al hun getokkel en geswipe, hoop ik diep vanbinnen dat Fienelot en Tobias het plezier zullen kennen van vloeiend gekras van die ene pen op dat juiste papier. Een plezier zoals ik dat heb meegekregen van mijn vader.

In mijn leven vol schermen, hebben boekjes en pennen een blijvende plaats. Concepten die beide op een juiste manier combineren, zoals de samenwerking tussen moleskine en evernote, hebben mij alvast als fan. Ik kijk hard uit naar paper later, de overtreffende trap van instapaper, readability of het mooie pocket. Save the web for paper later. Jouw selectie van digitale artikels en posts printed als een krant. Wat een kwaliteitskrant :) Voorlopig in beta, enkel uk.