Weliswaar gegeven door een komiek: Charlie Chaplin.
Edoch. Mooie boodschap, sterke ritmiek, overtuigend pathos … super.

Speeches, ik heb er een zwak voor.
Altijd al gehad.

Die jaren dat ik -in de politiek- heb doorgebracht heb ik er heel wat mogen aanhoren. Veel slechte en ongeïnspireerde gelegenheidstoespraken ‘op cruise control’. Maar ook enkele erg mooie toespraken: Stefaan Declerck in een parkingreceptie met een exemplaar vol kleine zinnetjes, een gedreven Yves Leterme geflankeerd door vuurkorven in Kuregem in politieke hoogdagen, mààr ook Jo Vandeurzen in een moeilijker moment waarbij hij zonder veel redenaarstalent maar boordevol authenticiteit de massa tot oprechte stilte bewoog.

Hoewel iets verder, nog eentje die ik niet snel zal vergeten.
4 november 2008, in de vroege ochtend vertrok ik in het duister, met Barack Obama op Radio 1. Hij claimde zijn verkiezingsoverwinning als president-elect met een pracht van een toespraak. ‘Change has come to America’,  een zin als een mokerslag. Kippenvel.

Obama is een spreker om u tegen te zeggen. Maar het was opvallend dat de man achter deze woorden, de jonge John Favreau, niet langer in de coulissen bleef, maar ook op een portie media-aandacht mochten rekenen. Als een realistische episode van The West Wing. Wat een topserie trouwens.

De politieke context waarin we vandaag zitten vraagt om moeilijke beslissingen. Een sterk leiderschap dat uitgelegd zal moeten worden. Ik ben oprecht benieuwd welke speeches we nog mogen verwachten van Wouter en zijn generatiegenoten.