Overheidscommunicatie, communicatie in de publieke sector … overal worstelen we met diezelfde zoektocht naar die heldere boodschap, dat juiste kanaal, die zoektocht naar dat schijntje aandacht. Mààr de publiek sector heeft ook zijn eigen wetmatigheden, regels, ritme, mogelijkheden … een specifieke context: met politici die moeten verkozen worden, met een boodschap ‘in ons aller belang’, een kleine beleidsmarge, een tanend gebrek aan vertrouwen,  … Na een hele poos in de politieke communicatie, laveer ik sinds enkele jaren als communicatieadviseur tussen verschillende sectoren: gespecialiseerde B2B, toegankelijke B2C, dienstenorganisaties … èn de overheid/publieke sector. In al zijn vormen. En ik doe dat graag.

Mijn interesse gaat vaak  uit naar de manier waarop de publieke sector haar boodschap brengt: hip en sloganesk òf belerend òf verbindend òf uitdagend, … etc. We komen vanalles tegen, ‘t is een zoeken. Niet evident, als overheid neem je immers een aparte positie in. Waarbij beleidsmakers, vroeger als notabelen in het centrum van de aandacht stonden. En met simpele rechttoe-rechtaan boodschappen, zoals de poster hierlangs, hun punt konden maken.

Vandaag moeten zij evenzeer bikkelen om de aandacht. De publieke sector zoekt volop zijn weg in nieuwe mogelijkheden van communicatie; we zien dan ook veel straffe dingen in traditionele media, online, social en indrukwekkende participatietrajecten.  Ik word hierbij biezonder aangesproken door de keuze voor verhalen. Een goede opbouw, de combinatie van verschillende informatielagen (feitelijk en emotioneel), … Sensibiliserende informatie mag immers met voldoende ‘poten en oren’ gebracht worden. Gisteren kwam ik hiervan een indrukwekkend voorbeeld tegen:

Obama’s ‘The road we’ve traveled’, een 17 minuten durende online documentaire. In de film wordt het verhaal verteld van de eerste drie jaar van zijn presidentschap en de moeilijke beslissingen die hij moest nemen om het land weer op de rails te krijgen. Een combinatie van feiten, momenten en sentiment. De film werd geregisseerd door Davis Guggenheim, die voor ‘An Inconvenient Truth’ met Al Gore reeds een Oscar ontving. Ik heb een zwak voor deze president en zijn communicatie, maar dit is publieke/politieke communicatie, om je hoed voor af te nemen. Het is een verhaal waardoor ik sowieso wordt aangesproken, maar op een dermate vakkundige manier gebracht. Indrukwekkend.

Het is politieke communicatie. In die zin doet deze film me een beetje denken aan 8JV. In de precampagne van 2007 verdeelde OpenVld een boek van 194 bladzijden, rond de gebeurtenissen tijdens en verwezenlijkingen van de twee opeenvolgende regeringen onder premier Guy Verhofstadt, gratis in de Vlaamse Krantenwinkels. Ook in dit boek werd volop voor het verhaal gekozen.

In 2009 stond ik mee aan de wieg van ‘Vlaanderenwachtniet.be’. Een crisisblog vanwege de toenmalig (en huidig) Vlaams Minister-President Kris Peeters. Vlaanderen werd toen volop geconfronteerd met de eerste golf van de economische crisis. Peeters weigerde mee te stappen in een precampagne-retoriek, het was immers alle hens aan dek in het politieke wereldje. Er werd toen o.a. een blogplatform opgezet om het brede publiek het verhaal van die crisis, en de acties die hiertegen werden genomen, van dag op dag te brengen. In die tijdsgeest een juist idee, waarin we veel energie hebben gestoken. Redactioneel was het een continu zoeken. Zowel het beleid als die crisis heeft zo vele facetten: welke thema’s brengen we? hoe kunnen we dit begrijpelijk uitleggen? welke invalshoek? … Er is stevig nagedacht over bovenstaand Obama-filmpje.

Kony2012 is momenteel ‘the talk of the town’. Een film door Invisible Children, met als doel om de beweging tegen Oegandese oorlogsmisdadiger Joseph Kony te ondersteunen, hem internationaal bekend te maken èn hem bijgevolg te laten arresteren in 2012. De film werd geregisseerd door Jason Russel, en verspreid en gelanceerd door een straffe virale campagne door 5ifty&5ifty, een creatief bureau dat zich toelegt op humanitaire campagnes. Ook deze film is een straffe sensibilisering door de combinatie van feiten op een emotionele en heldere manier te brengen.

 

update: interessant artikel van Kirsten Verdel, voormalig stafmedewerker in de Obama for Amercia 1.0, over zijn campagnefilm vind je hier.order cialis without prescription in canada