Stel dat je me die vraag zou stellen. Als het op mooie vlaggen aankomt, dan staan de Zwitserse en Japanse in m’n persoonlijke top 3.
Klein, puur en juist. As little design as possible. De iconische woorden van Dieter Rams, weet-je-wel. En ik ben daarin wellicht weer niet alleen. Dwars doorheen modes en trends blijven vormgevers dwepen met dat minimale. Kijk maar naar Apple, waar elke restyling een ode aan deze Braun-designer blijft.

Minder waar het kan: het lijkt letterlijk het marsorder in vele branding-trajecten van vandaag. Meer-en-meer recente logo’s komen rechtstreeks van het toetsenbord, een basisvorm of een simpel teken. Zonder vervorming, recht uit het doosje: de asterisk van de provincie Vlaams-Brabant, of de driehoek van de provincie Antwerpen. Het vierkant van de Noorse nationale parken of de rechthoek van Hewlett Packard.

basisvormen_vb

Simpel staat thans niet altijd gelijk met makkelijk. Niet voor het publiek. Kijk maar naar de hetze rond de spartaanse Hillary-pijl van vandaag, ten opzichte van het alomgesmaakte Obama-logo uit 2008. En niet voor de ontwerpers. Het zijn grote namen die achter deze basisvormen staan: Michael Bierut tekende de pijl voor voor Hillary Clinton, Saffron zorgde voor het cmnd-teken van Proximus en het volle vierkant van Canvas werd getekend door de Londense Why Not Associates. Die ondertussen ook wel het Vier logo maakten :)

oh

Simpel staat thans wel gelijk met nodig. Een hedendaags merk is adaptive en responsive, ook in vorm. Als herkenningsteken doorheen al de contacten met je publiek. Als signatuur om een verhaal te ondertekenen. Voorzien op de ontelbare en onverwachte manieren waarop het gebruikt kan en zal worden: van groot geanimeerd op een super-retina-display, tot subtiel en onooglijk klein in een notificatie op je smartwatch. En dan kan je rekenen op zo’n simpele vorm. Form follows function, nog zo’n legendarische catchphrase uit de tijd van Rams en Co.

Mijn idee: simpel is sterk, maar mag niet gelijk staan aan vrijblijvend. Het mag niet inwisselbaar zijn. Ofwel zit er bij start een simpele slimmigheid in je logo, cfr. het canvas van Canvas. Ofwel geef je de vorm verhaal in je communicatie, zoals de dames en heren van Proximus doen. Maar nooit mag het een vormpje-zonder-meer blijven.

PS: Technologie brengt ons terug naar de basisvormen, maar tegelijkertijd evenzeer naar het barokke alternatief: het logo dat er nooit hetzelfde uitziet. Weer een staaltje van Enerzijds-Anderzijds, seh.